زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست
دلم تنگه نمیدونم واسه چی فقط میخوام بنویسم همین ......................
زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست
و دلم بس تنگ است
بی خیالی سپر هر درد است
بازهم میخندم انقدر میخندم
که غم از رو برود
کم نامه خاموش برایم بفرست
از حرف پرم گوش برایم بفرست
دارم خفه میشم در این تنهایی
لطفا کمی آغوش برایم بفرست
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام شهریور ۱۳۸۹ ساعت 10:3 توسط بهروز فردي پور
|